Deelnemers
Frank Dekker, oprichter en enige vennoot van Vanadis CV, uitvaartonderneming in Winterswijk:
“Eind september 1983 zijn Koos Bakker, Jan Brilleman en ik gaan samenwerken als vrije ondernemers in Biologisch Dynamische handel. Wij wilden geen mensen in loondienst en zochten een samenwerkingsvorm. Uiteindelijk resulteerde dat in de oprichting van Odin. Gekozen is toen voor een commanditaire vennootschap met Stichting Sleipnir als stille vennoot.
Die constructie was goed: alle medewerkers konden als vennoot in- en uittreden en er werd geen individueel kapitaal binnen het bedrijf opgebouwd. Je kunt echt te werk gaan als een ondernemer zonder dat je de druk of last hebt die verbonden is met het eigenaar zijn. Dat vond ik destijds een mooi uitgangspunt, en zo is dat voor mij nog steeds.
Toen ik vele jaren later, rond 2000, behoefte had aan een verandering en besloot dat ik, naar oude familietraditie, als uitvaartondernemer wilde werken, was voor mij ook direct duidelijk dat ik dat in dezelfde vorm wilde doen: als beherend vennoot in een commanditaire vennootschap, met Stichting Sleipnir als stille vennoot.
Ook al ervaar ik Vanadis in de dagelijkse werkelijkheid als mijn ‘eigen bedrijf’, toch is het zo dat ik het niet voor mezelf doe - en dat is ook een concreet gevoel dat mij motiveert. Vanadis heeft geen medewerkers in loondienst, de mensen waar ik mee samenwerk werken nu nog als zelfstandige maar zouden in de toekomst vennoot kunnen worden.
Via Sleipnir is er een verbinding met de vennoten in de andere bedrijven. Je bent bij elkaar betrokken en kijkt of denkt vaak met elkaar mee. Dat is een vorm van rugdekking en geeft het gevoel dat ook de continuïteit van je bedrijf een zaak is die ook de anderen kan aangaan. Bij problemen, zo gebeurt ook daadwerkelijk, kun je wat voor elkaar betekenen, moeilijke situaties samen bekijken en soms samen oplossen.
Als samenwerkende bedrijven is het natuurlijk mooi dat je, zoals we nu aan het ontwikkelen en beoefenen zijn, proberen om minder vreemd kapitaal nodig te hebben en meer Sleipnirkapitaal op te bouwen. De rente die je aan een bank betaalt beschouw ik als ‘zonde’; die zou je liever aan elkaar betalen of eventueel de rente voor elkaar aantrekkelijker maken.
Ondernemend in het leven staan en verantwoordelijkheid dragen voor wat je doet, dat zou voor ieder mens moeten gelden, en zeker voor een ondernemer. Daarnaast ben je als Sleipnir-ondernemer ook rentmeester. Je moet zorgvuldig omgaan met het kapitaal dat anderen je ter beschikking hebben gesteld: het is niet van jou! Je legt aan elkaar verantwoording af. Dat kan ook leiden tot een gesprek over inkomens, en dat is goed.
Voor mij is aan het Sleipnir-ondernemerschap ook verbonden dat het product of de dienst waarin jouw bedrijf voorziet, aan een essentiële behoefte tegemoet komt. Je moet kwaliteit leveren.
Naar buiten toe, ook naar andere ondernemers, ben ik er wel een beetje trots op dat wij als Sleipnir-ondernemers werken zoals we werken. Je doet het niet alleen voor jezelf. Je werkt aan iets dat groter is dan jezelf. Het werken zonder winstoogmerk, het zgn. maatschappelijk verantwoord ondernemen, zouden wij best wat duidelijker over het voetlicht mogen brengen. Het moet toch zo zijn dat het uiteindelijk ook de consument ter harte gaat dat er met zijn geld iets ‘goeds’ gebeurt…
Websites: